منابع
افتخار، زهرا، آقاحسینی، حسین و آلگونه جونقانی، مسعود (1403). « تحلیل زبان شطح بر اساس الگوی گفتمان پویا در شرح شطحیات روزبهان»، دوفصلنامۀ عرفانپژوهی در ادبیات، دورۀ 3، شمارۀ 5، 38-11. (DOI): 10.22054/MSIL.2024.74474.1127
الیاده، میرچا (1388). مقدس و نامقدس، ترجمه بهزاد سالکی، تهران: علمی و فرهنگی.
ــــــــــــ (1393). نمادپردازی، امر قدسی و هنرها، ترجمۀ مانی صالحی علامه، تهران: نیلوفر.
بارت، رولان (1389). لذت متن. ترجمۀ پیام یزدانجو، تهران: مرکز.
جعفری سمانه و میرباقریفرد، سیدعلیاصغر (1399). «تحلیل محتوایی شطح (برپایۀ شطحیات قرن دوم تا هفتم)»، پژوهشنامۀ عرفان. سال 11، شمارۀ 22، صص 60-47. http://erfanmag.ir/article-1-625-fa.html
ــــــــــــ (1395). «تحلیل انتقادی تعاریف شطح». ادبیات عرفانی دانشگاه الزهرا، سال هفتم، شمارۀ 14، صص 149-176. https://doi.org/10.22051/jml.2017.11951.1204
جیمز، ویلیام (1391). تنوع تجربۀ دینی. ترجمۀ حسن کیانی. تهران: حکمت.
چهارلنگ علیضامنی، فرزانه و مهرکی، ایرج (1403). «ویژگی کارکردهای زبان در سوررئالیسم و شطحیات صوفیه»، تفسیر و تحلیل متون زبان و ادبیات فارسی. دورۀ 16، شمارۀ 59، صص 63-43.
حیدری، فاطمه (1399). «رویکردهای متفاوت نسبت به شطحگویی و انواع درونمایۀ شطحیات»، پژوهشنامۀ عرفان. سال 11، شمارۀ 22، صص 88-61. http://erfanmag.ir/article-1-661-fa.html
روزبهان شیرازی (1426 ق). مشربالأرواح، بیروت: دارالکتب العلمیه.
ــــــــــــ (1385). شرح شطحیات، تصحیح و مقدمۀ هانری کربن. چ پنجم. تهران: طهوری.
ــــــــــــ (1393). کشفالأسرار و مکاشفاتالأنوار، تصحیح و ترجمۀ مریم حسینی. تهران: سخن.
ــــــــــــ (1373). هرمنوتیک: احیای معنا یا کاهش توهم، ترجمۀ هاله لاجوردی. مجلۀ ارغنون. شمارۀ 3، صص 1-10.
ــــــــــــ (1383). زمان و حکایت، ج اول، ترجمۀ مهشید نونهالی. تهران: گام نو.
ــــــــــــ (1390). زندگی در دنیای متن، ترجمۀ بابک احمدی. تهران: مرکز.
زرقانی، سید مهدی و اخلاقی، الهام (1391). «تحلیل ژانر شطح بر اساس نظریۀ کنش گفتار»، ادبیات عرفانی الزهراء، شال 3، شمارۀ 6، صص 80-61. https://doi.org/10.22051/jml.2013.86
سرّاج، ابونصر (1914). اللمع فیالتصوف. تصحیح رینولد الین نیکلسون. لندن.
سلدن، رامان و ویدوسون، پیتر (1397). راهنمای نظریۀ ادبی معاصر، ترجمۀ عباس مخبر. تهران: بان.
طاهری، حسین (1401). علاءالدوله سمنانی: دهگفتار کلامی، فلسفی و عرفانی، چ دوم. تبریز: یانار.
ــــــــــــ (1399). شرح و تبیین اندیشههای فلسفی، کلامی و عرفانی شیخ علاءالدوله سمنانی. سمنان: حبلهرود.
عینالقضات همدانی (1385). دفاعیات، به کوشش قاسم انصاری. تهران: منوچهری.
فهیمی، رضا، آقاحسینی، حسین و نصر اصفهانی، محمدرضا (1391). «بررسی مفهوم تجلی و انواع آن از دیدگاه ابن عربی»،
ادبیات عرفانی دانشگاه الزهرا، سال سوم، شمارۀ 6، صص 120-101.
https://doi.org/10.22051/jml.2013.88
فرهادی، سودابه و امیدی، ایوب (1396). « بررسی شطحیات عرفانی با نگاهی به نظریه گشتاری چامسکی»، فصلنامۀ عرفانیات در ادب فارسی، شمارۀ 33، صص 182-160.
فینک، بروس (1397). سوژۀ لاکانی بین زبان و ژوئیسانس. ترجمۀ محمدعلی جعفری. تهران: ققنوس.
کلیگز، مری (1394). درسنامۀ نظریههای ادبی. ترجمۀ جلال سخنور و دیگران. تهران: اختران.
گلی، احمد و دستمالچی، ویدا (1394). «رمزگشایی شطحیات برپایۀ علم معانی»، فنون ادبی اصفهان. دورۀ 7، شمارۀ 1، صص 46-33.
https://dor.isc.ac/dor/20.1001.1.20088027.1394.7.1.6.3
لاهیجی، محمد (1377). مفاتیحالإعجاز فی شرح گلشن راز، پیشگفتار علیقلی محمودی بختیاری. تهران: علم.
مکاریک، ایرنا (1384). دانشنامۀ نظریههای ادبی معاصر، ترجمۀ مهران مهاجر و محمد نبوی. تهران: آگه.
مورنو، آنتونیو (1392). یونگ، خدایان و انسان مدرن. ترجمۀ داریوش مهرجویی. تهران: مرکز.
میرباقریفرد، سید علیاصغر و آلگونه جونقانی، مسعود (1399). «تحلیل شطح برمبنای تفکیک وجودشناسی و معرفتشناسی»، ادب پژوهی. شمارۀ 13، صص 60-29. https://dor.isc.ac/dor/20.1001.1.17358027.1389.4.13.2.4
هنرمند، سعید (2016). اندیشههای پل ریکور دربارۀ استعاره، خود، سیاست و گفتمان، کانادا: جوان.
هومر، شون (1388). ژاک لاکان، ترجمۀ محمدعلی جعفری و محمدابراهیم طاهایی. تهران: ققنوس.
References
Ayn al-Qudat Hamadani. (2006). Difaiyat. Edited by Ghasem Ansari. Tehran: Manouchehri. [in Persian]
Barthes, R. (2010). The Pleasure of the Text. Translated by Payam Yazdanjoo. Tehran: Markaz. [in Persian]
________. (1993). La mort de l’auteur. Paris: Seuil.
Chaharlang Ali-Zamani, F & Mehraki, I. (2024). “Features of Language Functions in Surrealism and Sufi Shathiyat.” Interpretation and Analysis of Persian Language and Literature Texts, Vol. 16, No. 59, pp. 43-63. [in Persian]
Derrida, J. (1968). La Différence.(Conférence prononcée à la Socéité francaise de Philosophie). in Théorie d’ensemble. Paris: Seuil.
Eftekhari, Z, Aghahosseini, H, & AlGuneh Jonaghani, M. (2024). Analysis of Shath language based on the dynamic discourse model in Sharh Shathiyat of Ruzbihan. Two-Season Journal of Mysticism Studies in Literature, 3(5), 11–38. [in Persian]
Eliade, M. (2009). The Sacred and the Profane. Translated by Behzad Saleki. Tehran: Elmi va Farhangi. [in Persian]
________. (2014). Symbolism, the Sacred, and the Arts. Translated by Mani Salehi Allameh. Tehran: Niloufar. [in Persian]
Fahimi, R, Aghahosseini, H, & Nasr Esfahani, M .R. (2012). Examining the concept of manifestation and its types from the perspective of Ibn Arabi. Al-Zahra University Journal of Mystical Literature, 3(6), 101–120. [in Persian]
Farhadi, S & Omidi, A. (2017). Examining mystical shathiyat with reference to Chomskyan transformational theory. Mysticism in Persian Literature Quarterly, 33, 160–182. [in Persian]
Fink, B. (2018). The Lacanian Subject Between Language and Jouissance. Translated by Mohammad Ali Jafari. Tehran: Ghoghnoos. [in Persian]
Goli, A & Dastmalchi, V. (2015). “Decoding Shathiyat Based on Ilm al-Ma’ani (Science of Meanings).” Fonoone Adabi-ye Isfahan, Vol. 7, No. 1, pp. 33-46. [in Persian]
Heidegger, M. (2007). Being and Time. Translated by Siavash Jamadi. Tehran: Ghoghnoos. [in Persian]
Heydari, F. (2020). “Different Approaches to Shath-Gui and Thematic Types of Shathiyat.” Pajouheshnameh-ye Erfan, Vol. 11, No. 22, pp. 61-88. [in Persian]
Homer, S. (2009). Jacques Lacan. Translated by Mohammad Ali Jafari & Mohammad Ebrahim Tahayi. Tehran: Ghoghnoos. [in Persian]
Honarmand, S. (2016). Paul Ricœur’s Thoughts on Metaphor, Self, Politics, and Discourse. Canada: Javan. [in Persian]
Jafari, S & Mirbagheri-Fard, S. A .A. (2016). “Critical Analysis of Definitions of Shath.” Adabiyat-e Erfani-ye University of Alzahra, Vol. 7, No. 14, pp. 149-176. v
Jafari, S & Mirbagheri-Fard, S. A .A. (2020). “Content Analysis of Shath (Based on Shathiyat from the 2nd to the 7th Century).” Pajouheshnameh-ye Erfan, Vol. 11, No. 22, pp. 47-60. [in Persian]
James, W. (2012). The Varieties of Religious Experience. Translated by Hassan Kiani. Tehran: Hekmat. [in Persian]
Jung, C .G. (b. 2011). Psychology of the Unconscious. Translated by Mohammad Ali Amiri. Tehran: Elmi va Farhangi. [in Persian]
________ .(2013). Spirit and Life. Translated by Latif Sedghiani. Tehran: Jami. [in Persian]
________. (a. 2011). Man and His Symbols. Translated by Hassan Akbariyan Tabari. Tehran: Dayereh. [in Persian]
Klages, M. (2015). Handbook of Literary Theories. Translated by Jalal Sokhnoor et al. Tehran: Akhteran. [in Persian]
Lacan, J. (1966). Ecrits. Paris: editions du Seuil.
Lahiji, M. (1998). Mafatih al-I’jaz fi Sharh Golshan-e Raz. Foreword by Aligholi Mahmoudi Bakhtiari. Tehran: Elm. [in Persian]
Makarik, I. (2005). Encyclopedia of Contemporary Literary Theories. Translated by Mehran Mohajer & Mohammad Nabavi. Tehran: Agah. [in Persian]
Mirbagheri-Fard, S. A .A & Algoune Jonaqani, M. (2020). “Analysis of Shath Based on Ontological and Epistemological Distinctions.” Adab-Pazhouhi, No. 13, pp. 29-60. [in Persian]
Mobashery, M, & Vaezzadeh, F. (2023). Analysis of linguistic creativity in Ruzbihan Baqli’s Sharh Shathiyat with emphasis on Jakobson’s communication model. Research in Rhetorical Grammar, 13(24). [in Persian]
Moreno, A. (2013). Jung, Gods, and Modern Man. Translated by Dariush Mehrjooei. Tehran: Markaz. [in Persian]
Ricœur, P. (1994). Hermeneutics: Reviving Meaning or Reducing Illusion. Translated by Haleh Lajvardi. Arghanoon Journal, No. 3, pp. 1-10. [in Persian]
________. (2004). Time and Narrative, Vol. 1. Translated by Mahshid Nownehali. Tehran: Gam-e No. [in Persian]
________. (2011). Life in the Textual World. Translated by Babak Ahmadi. Tehran: Markaz. [in Persian]
________. (1976). Interpretation Theory: Discours and the Surplus of Meaning. Fort Worth: Texas Christian University Press.
Ruzbehan Shirazi. (2005 AH). Mashrab al-Arwah. Beirut: Dar al-Kutub al-Ilmiyah.
Ruzbehan Shirazi. (2006). Sharh Shathiyat. Edited and prefaced by Henry Corbin. 5th ed. Tehran: Tahouri. [in Persian]
________. (2014). Kashf al-Asrar va Makashafat al-Anwar. Edited and translated by Maryam Hosseini. Tehran: Sokhan. [in Persian]
Sarraj, Abu Nasr. (1914). Al-Luma’ fi al-Tasawwuf. Edited by Reynold A. Nicholson. London.
Selden, R & Widdowson, P. (2018). Guide to Contemporary Literary Theory. Translated by Abbas Mokhber. Tehran: Ban. [in Persian]
Seyedan, E, & Hojjatizadeh, R. (2016). Investigation of the sensory-cognitive process of mystical shathiyat based on semiotics of emotions theory. Literary Studies, 13(52), 65–90. [in Persian]
Taheri, H. (2020). Explanation and Elucidation of Philosophical, Theological, and Mystical Thoughts of Sheikh Ala al-Dawla Semnani. Semnan: Hable-Rood. [in Persian]
________. (2022). Ala al-Dawla Semnani: Ten Theological, Philosophical, and Mystical Discourses. 2nd ed. Tabriz: Yanar. [in Persian]
Zarghani, S. M, & Akhlaghi, E. (2012). Genre analysis of shath based on speech act theory. Al-Zahra Journal of Mystical Literature, 3(6), 61–80. [in Persian]
)