ابونعیم، احمد (بیتا)، حلیةالاولیاء و طبقاتالأصفیاء، مجلد 10، قاهره، دار امالقراء للطباعة و النشر.
استادی، رضا (1375)، «ابوالفضل میبدی و تفسیر کشفالاسرار»، کیهان اندیشه، ش 65، فروردین و اردیبهشت، 167-174.
انصاری، خواجهعبدالله (1417)، منازلالسائرین، تصحیح و تحقیق علی شیروانی، تهران، دارالعلم.
(1362)، طبقاتالصوفیه، تصحیح محمدسرور مولایی، تهران، توس.
الجنید، ابوالقاسم (1425)، رسائل الجنید، تصحیح و تحقیق جمال رجب سیدبی، دمشق، دار اقرأ للطباعة و النشر و التوزیع.
(1426)، السر فی انفاس الصوفیه، تحقیق و تصحیح عبدالباری محمد داوود، قاهره، دارالجوامع الکلم.
حقی بروسوی، اسماعیل (بیتا)، تفسیر روحالبیان، جلد 7، بیروت، دارالفکر.
الخرگوشی، ابوسعدعبدالملک (1427)، تهذیبالاسرار فی اصولالتصوف، تصحیح و تحقیق امامسید محمدعلی، بیروت، دارالکتب العلمیه.
خیاطیان، قدرتالله و یاسمن سلمانی (1390)، «بررسی مفهوم تأویلگرایی در تفاسیر عرفانی میبدی و ابن عربی»، ادیان و عرفان؛ الهیّات تطبیقی، ش 6، پاییز و زمستان، 35-50.
السراجالطوسی، ابونصر (1914)، اللمع فیالتصوف، تصحیح رینولد آلین نیکلسون، لیدن، مطبعه بریل.
سلمی، ابوعبدالرحمن (1388)،مجموعه آثار؛ بخشهایی از حقائقالتفسیر و رسائل دیگر، گردآوری نصرالله پورجوادی، جلد 2 و 3، تهران، مؤسسة پژوهشی حکمت و فلسفة ایران.
(1414)، تسعة کتب فى اصول التصوف و الزهد، تصحیح و تحقیق سلیمان ابراهیم آتش، الناشر للطباعة و النشر و التوزیع و الاعلان.
سمعانی، شهابالدیناحمد (1391)، روحالارواح فی شرح اسماءالملک الفتاح، به اهتمام و تصحیح نجیب مایل هروی، تهران، علمی و فرهنگی.
شفیعیکدکنی، محمدرضا (1394)، در هر گز و همیشة انسان، تهران، سخن.
(1392)، «ثعلبی/ میبدی»، اوراق عتیق، دفتر سوم، صص 33-51.
(1388)، «پیر هری غیر از خواجه عبدالله انصاری است!»، نامة بهارستان، سال دهم، دفتر 15: صص 185-192.
قشیری، عبدالکریم (1981)، لطایفالاشارات فی حقایق العبارات، تفسیر صوفی کامل للقرآن الکریم، به اهتمام ابراهیم بسیونی، جلد 1 و 2، قاهره، الهیئة المصریة العامة للکتاب.
(1383)، رسالة قشیریه، ترجمة ابوعلیحسن بن احمد عثمانی، با تصحیحات و استدراکات بدیعالزمان فروزانفر، تهران، علمی و فرهنگی.
مستملی بخاری، اسماعیل (1363)، شرح التعرف لمذهب التصوف، تصحیح و تحشیة محمد روشن، ج 3، تهران، اساطیر.
میبدی، رشیدالدینفضلالله (1361)، کشفالاسرار و عدﺓالابرار، تصحیح علیاصغر حکمت، تهران، امیرکبیر.