Persian Literature

Some Notes on the Biography of Suzani Samarqandi

Document Type : Research Paper

Author

Siavash Goodarzi

PhD Graduate of Persian Language and Literature, University of Tehran

https://doi.org/10.22059/jpl.2020.293193.1589
Abstract
Since old times, many books have been written about Persian poets, providing biographical information about them. At first glance, most of the materials seem to be completely valid, but when examined precisely and critically, plenty of contradictions and differences arise. Thus, it is a better idea for researchers to refer directly to the poems to extract correct information. One of the greatest Persian-speaking poets is Suzani Samarqandi. Academicians know him mostly for his obscene literature. Therefore, they have not paid enough attention to him. This essay is an effort to evaluate some biographical materials about Suzani based on his own words. It also tries to dispel some doubts and uncertainties of contemporary researchers about his life — regarding his date of birth and death, his repentance in old age, and his religion. It demonstrates that Suzani was born between the years 476-486 AH and died in 569 AH. He most probably followed the Hanafi School. Moreover, he most probably did not stop writing obscene literature and panegyrics until the end of his life. From his mid-life on, however, he expressed regrets about his obscene literature and the eulogies he had written for the people in power.

Keywords

Suzani Samarqandi
Diary
Biography
Birth
Death
Religion
Penitence
آذر بیگدلی، لطفعلی‌بیگ (1378)، آتشکدۀ آذر (نیمۀ دوم)، چاپ میرهاشم محدّث، تهران، امیرکبیر.
اوحدی بلیانی، تقی‌‌الدّین (1389)، عرفات‌العاشقین و عرصات‌العارفین، چاپ ذبیح‌اللّه صاحبکاری و آمنه فخر احمد، ج3، تهران، میراث مکتوب.
باسورث، کلیفورد ادموند (1381)، سلسله‌های اسلامی جدید (راهنمای گاه‌شماری و تبارشناسی)، ترجمۀ فریدون بدره‌ای، تهران، باز.
دولت‌شاه سمرقندی (1900)، تذکرة‌الشعرا، چاپ ادوارد براون، لیدن، بریل.
رازی، امین‌احمد (1378)، تذکرۀ هفت اقلیم، چاپ محمّدرضا طاهری، ج3، تهران، سروش.
رازی قزوینی، عبدالجلیل (1358)، نقض(معروفبهبعضمثالب‌النّواصبفینقضبعض فضائح‌الرّوافض)، چاپ میرجلال‌‌الدّین محدّث، تهران، انجمن آثار ملّی.
سوزنی سمرقندی (1338)، دیوان، تصحیح ناصر‌الدّین شاه‌حسینی، تهران، امیرکبیر.
ـــــــــــ (1344؟)، دیوان (بخش جدیّات)، چاپ ناصر‌الدّین شاه‌حسینی، تهران، بی‌نا.
شفیعی کدکنی، محمّدرضا (۱۳۸۶)، تازیانه‌های سلوک، تهران، آگاه.
صفا، ذبیح‌الله (۱۳۶۹)، تاریخ ادبیّات در ایران، ج۲، تهران، فردوس.
عوفی، محمّد (۱۹۰۶)، لباب‌الالباب، تصحیح ادوارد براون، چاپ محمّد قزوینی، ج2، لیدن، بریل.
فروزانفر، بدیع‌الزمان (۱۳۸۰)، سخن و سخنوران، تهران، خوارزمی.
کاشی، تقی‌‌الدّین (1007ق)، خلاصة‌الأشعار و زبدة‌الأفکار، ش۲۷۲ فیروز، مجلس شورای اسلامی.
هدایت، رضاقلی‌خان (۱۳۸۱)، مجمع‌الفصحا، چاپ مظاهر مصفّا، ج۱، بخش۲، تهران، امیرکبیر.
ـــــــــــ (۱۳۸۵)، ریاض‌العارفین، چاپ ابوالقاسم رادفر و گیتا اشیدری، تهران، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
http://bennovandalen.de/programs/programs.html , (CALH بخش).

Home

Contact Us