دانشگاه تهران ادب فارسی 2251-9262 8 1 2018 08 23 The Persian Kids and Adolescent Literature A Basis for Teaching Persian Language to Non-Persian Speaking Adults Proposal, Argument and Quality «ادبیّات کودک و نوجوان فارسی» مادّه‌ای برای آموزش زبان فارسی به فارسی‌آموزان غیرفارسی‌زبان بزرگسال: طرح مسئله، چرایی و چگونگی 115 134 68922 10.22059/jpl.2018.247863.1091 FA مریم شریف نسب استادیار گروه زبان و ادبیّات فارسی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی محسن ذکاء اسدی دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات فارسی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی Journal Article 2017 12 14 Persian language learners can be classified by several aspects such as their nationalities, their mother-tongue, being mono or multilingual, and their age that is itself divided to three groups of children, adolescents and adults. There are similarities, and also differences in language learning program of each of above mentioned groups. Non-native Persian language learners are divided, in present study, into two groups: 1. Adults, and 2. kids and adolescents. The kids and adolescents literature is originally produced for the audiences in the same age category, but the first part of the study is to answer whether the kids and adolescents literature is an approprate program for teaching non-native Persian language adult learners or Not? And after finding the answer, is to explain what types of Persian kids and adolescents literature seem being suitable as a program. Since the authors found no theory or hypothesis to benefit as a theoretical framework, this study has been accomplished through an inductive reasoning method to answer the research questions, because according to the research background, answering the research questions has also an innovative aspect. The results show that, based on educational and literary principles, a for-kids story is an appropriate base upon which one can teach Persian Language to non-native adult learners. <span style="line-height: 115%; font-family: 'B Nazanin'; font-size: 11pt; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-bidi-language: FA; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US;" lang="FA" dir="RTL">فارسی‌آموزان را می‌توان از جنبه‌های مختلفی طبقه‌بندی کرد: ملیّت، زبان مادری، یک یا چندزبانه­بودن و از جنبة سنی که به سه گروه کودک، نوجوان و بزرگسال تقسیم می­شوند. برنامة فارسی‌آموزی هرکدام از این گروه‌ها مشابهت‌ها و تفاوت‌هایی با گروه‌های دیگر دارد. در نوشتار حاضر فارسی‌آموزان غیرفارسی‌زبان به دو دستة 1. بزرگسال و 2. کودک و نوجوان تقسیم‌ شده‌اند. ادبیّات کودک و نوجوان در اصل برای مخاطب کودک و نوجوان تولید می‌شود، امّا پژوهش حاضر در بخش نخست به دنبال پاسخ به این پرسش است که آیا ادبیّات کودک و<br />نوجوان فارسی، مادّة آموزشی مناسبی برای آموزش زبان فارسی به بزرگسالان غیرفارسی‌زبان هم است یا نه؟ و پس از بیان استدلال‌هایی برای پاسخ به این پرسش، در پی آن است که تبیین کند چه گونه‌هایی از ادبیّات کودک و نوجوان فارسی برای چه گروهی از فارسی‌آموزان<br />بزرگسال غیر‌‌‌فارسی‌زبان مناسب است. روش پژوهش حاضر، روشی استدلالی است و تلاش شده است از استدلال استقرایی برای پاسخ به پرسش‌های پژوهش استفاده شود؛ زیرا نگارنده نظریه و فرضیه‌ای برای استفاده از آن به­عنوان چارچوب نظری پژوهش نیافت. براساس پیشینۀ پژوهش، پاسخ­دادن به پرسش‌های پژوهش با روش استدلالی جنبۀ نوآورانه دارد. در پژوهش حاضر اثبات می‌شود که براساس مبانی آموزشی و ادبی، داستان کودک مادّۀ مناسبی برای آموزش زبان فارسی به فارسی‌آموزان غیرفارسی‌زبان بزرگسال است.</span> https://jpl.ut.ac.ir/article_68922_9da7e3339d8f91ea29f9697a4dbdde45.pdf